بایگانی برچسب برای: عفونت بیمارستانی

نوشته‌ها

operating_room_pic2

استراتژی بودن و ضرورت استفاده از کیسه های ساکشن یکبارمصرف – قسمت دوم

کیسه‌ هاى یکبار مصرف ساکشن

بعد از شرح مساله کنترل عفونت‌هاى بیمارستانى، کیسه‌هاى یکبار مصرف دفع بهداشتى ساکشن را که در این مقوله بسیار موثرند معرفى و ویژگی‌هاى مختلف آنها را بیان می‌کنیم.
در کشور آمریکا ۸۰ ٪ مراکز درمانى از کیسه‌هاى یکبار مصرف بهره مى‌گیرند.
در برخى از مراکز درمانى که هنوز از ظروف قابل شستشو استفاده مى‌شود دستورالعمل رایج این است که هر ۲۴ ساعت این ظروف شسته شوند، ولى متاسفانه این دستورالعمل به دلیل دشوارى آن براى کارکنان خدماتى بطور صحیح انجام نمى‌گیرد .
بهره گیرى از تجهیزات مناسب نظیر کیسه‌هاى یکبار مصرف دفع ساکشن می‌تواند تا ۱۰۰۰ دلار در سال به ازاى هر تخت مراقبت ویژه صرفه‌جویى در هزینه‌هاى درمانى به همراه آورد.

کیسه‌هاى یکبار مصرف ساکشن روشى موثر در کاهش خطر انتشار عفونت از طریق تماس کارکنان بخش‌هاى مختلف درمانى با ضایعات عفونى و ترشحات ارگانیک است.
شتشو معمولا مایعات ساکشن شده در چاه فاضلاب بیمارستان تخلیه مى‌شوند که به دلیل امکان انتقال عفونت به محیط زیست و آب‌هاى زیرزمینى به هیچ وجه قابل پذیرش نیست، تصفیه فاضلاب نیز بسیار پرهزینه است.

استفاده از کیسه‌هاى ساکشن یکبارمصرف همچنین باعث کاهش هزینه‌ها شامل:
– مواد ضدعفونى‌کننده
– آب
– برق
– و هزینه‌هاى کارکنان خدماتى است

آنالیز مصرف آب و مواد ضدعفونی کننده بعد از تجهیز یک بخش به کیسه های ساکشن  یکبارمصرف در یکی از بیمارستان های تهران در اسفند ماه ۹۶:

در این بیمارستان معمولا پس از شستشو با آب کنیسترها را در مخازن ۲۰ لیتری که حاوی مخلوط آب و ماده ضد عفونی کننده می‌باشد غوطه ور می‌کنند. معمولا از ماده دکونکس ۲٪ استفاده می شود، در نتیجه برای یک مخزن ۲۰ لیتری آب و دکونکس نیاز به ۴۰۰ سی سی دکونکس می‌باشد. به طور متوسط در این مخازن ۸ کنیستر ۱ لیتری جای می‌گیرد.یعنی برای ۸ لیتر مخزن ساکشن ۴۰۰ سی سی دکونکس مصرف می گرددو
در نتیجه برای شست و شوی مخازن سنتی برای مصرف تنها یک بخش از یک بیمارستان برای مصرف تنها ۳ ماه نیاز به۲۵۸ لیتر دکونکس می‌باشد. اگر هر لیتر دکونکس را ۱۹۲٫۰۰۰ تومان فرض کنیم به رقم ۴۹٫۵۳۶٫۰۰۰ تومان می‌رسیم.
به این موارد می توان به کاهش مصرف دستکش، گان و ماسک نیز اشاره کرد.

مصرف آب برای شست و شوی هر لیتر مخزن سنتی : بین ۴ تا ۶ لیتر (به طور تخمینی ۵ لیتر در نظر میگیریم)

در نتیجه برای شست و شوی مخازن سنتی برای مصرف تنها یک بخش از یک بیمارستان برای مصرف تنها ۳ ماه معادل ۲۵۸۵۰ لیتر آب مصرف می گردد.

برای شست و شوی مخازن سنتی برای مصرف تنها یک بخش از یک بیمارستان برای مصرف تنها ۳ ماه معادل ۲۵۸۵۰ لیتر آب مصرف می گردد.
اگر کل بخش های بیمارستانی و کل کشور را در نظرگرفت با توجه به بحران آب و خشکسالی ، آیا به این نتیجه نباید رسید استفاده از کیسه های ساکشن یک بار مصرف یک محصول استراتژی و ضروری است؟

strategies-and-necessity-of-controlling-hospital-infection

استراتژی بودن و ضرورت استفاده از کسیه های ساکشن یکبارمصرف – قسمت اول

مقدمه

کنترل عفونت بیمارستانی مسئله بسیار مهمی است که همیشه مورد توجه افرادی که مسئولیت مراقبت از بیماران را بر عهده دارند بوده است.
این مشکل علاوه بر افزایش میزان مرگ و میر، منجر به افزایش هزینه های درمان نیز می گردد.
برآوردی از میزان هزینه ناشی از عفونت بیمارستانی در سال ۱۹۹۵ در آمریکا در حدود ۵.۴ میلیارد دلار بوده است.
با افزایش پیچیدگی مراقبت های پزشکی و افزایش تعداد بیماران حساسیت به عفونت ها نیز بیشتر شده و در نتیجه رعایت اصول خاص جهت کنترل عفونت ها و همچنین تحقیق و بررسی علل آن بیش از پیش احساس می گردد.

تعریف عفونت بیمارستانی

عفونت بیمارستانی به عفونتی گفته می شود که افراد بستری در مدت زمانی که در بیمارستان اقامت دارند به آن مبتلا می شوند.
به طور معمول، عفونت هایی که بعد از ۴۸ تا ۷۲ ساعت تظاهر می کنند، بعنوان عفونت های بیمارستانی قلمداد می شوند و اگر در مدت کمتر از ۴۸ ساعت بعد از بستری شدن بیمار عفونتی اتفاق بیفتد.
از سال ۱۹۸۴ بحث احتیاطات استاندارد (Standard precautin) مطرح شد که به طور کلی همه ی مایعات و ترشحات بدن را اعم از اینکه حاوی خون باشند یا خیر عفونی تلقی می کند و احتیاط عمومی را در خصوص آنها به کار می برد.

افراد مبتلا به عفونت بیمارستانی

در کل سه گروه از افراد در معرض خطر ابتلا به عفون تهای بیمارستانی می باشند:
– بیماران
– پرسنل کادر درمانی
– افرد جامعه
– استاندارد های حفاظت از کارکنان بیمارستانی

پیشگیری از عفونت های بیمارستانی با تشکیل کمیته کنترل عفونت

سازمان بهداشت جهانی، مقرراتی را تحت عنوان Universal Precautins یا احتیاطات عمومی وضع کرد و اجرای آن را به تمام کارکنان مراکز پزشکی به طور اعم توصیه نموده است.
این اصول که برای اولین بار به وسیله مرکز کنترل بیماری‌ها در ایلات متحده (CDC) در سال ۱۹۸۷ میلادی تدوین گردید.
خیلی زود جنبه جهانی به خود گرفت و سازمان بهداشت جهانی و بسیاری از سازمان های بهداشتی کشور‌های بزرگ بر آن صحه گذاشتند.
به طوری که امروزه یکی از مسائل روزمره سازمان‌های بهداشتی جهان شده است.
در کشور ما نیز از سال ۱۳۶۹ این اصول مطرح و کتب چندی درباره آن نوشته شده است و همچنین در بسیاری از سازمان‌های بیمارستانی «کمیته های کنترل عفونت» به صورت رسمی تشکیل شده است.

انتقال عفونت در بیمارستان

وضعیت کنترل عفونت بیمارستانی در ایران

نتایج تحقیقات نشان می‌دهد وضعیت ایران درخصوص کنترل عفونت‌های بیمارستانی در شرایط بدی قرار دارد.
متأسفانه در این زمینه به آمارهای دقیقی در کشور دسترسی نداریم، اما براساس آمارهای بین‌المللی، سالانه بیش از ۲میلیون نفر در جهان دچار عفونت‌های بیمارستانی می‌شوند.
البته شیوع عفونت‌های بیمارستانی گریبان‌گیر اکثر کشورهاست و تنها مختص ایران نیست.
براساس آمارهای جهانی در سال، ۱۷ تا ۲۹ میلیارد دلار هزینه صرف درمان عفونت‌های بیمارستانی می‌شود، درحالی که می‌توان با سرمایه‌گذاری مناسب در زمینه کنترل عفونت‌های بیمارستانی در هزینه‌های درمانی صرفه جویی کرد.

پیشگیری و کنترل عفونت های بیمارستانی

در اینجا سه راهکار اصلی وجود دارد:
الف: حذف مخازن ارگانیسم ها یا محدود نمودن آنها
ب: قطع زنجیره انتقال
ج: محافظت میزبان در برابر عفونت و بیماری

نتیجه گیری اولیه

بنابراین رعایت اصول بهداشتی و استریلیزاسیون و ارایه راهکارهای نوین جهت کاهش و کنترل عفونت بیمارستانی توسط پزشکان پرستاران و کارکنان بیمارستانی در بخش های مختلف بخصوص بخش‌هایی که امکان عفونت در آنها بالاست مثل اتاق های عمل ICU / CCU NICU / و … که شرایط خاص دارند و بیمارانی با شرایط ویژه و ضعف سیستم ایمنی در آنها بستری می باشند بسیار حایز اهمیت است.

آیا می دانید که؟

۸۰ درصد عفونتهای بیمارستانی قابل پیشگیری است؟
۱۲ درصد بیماری های عفونی از بیمارستان ها نشات می گیرد؟
بیشترین عفونت بیمارستان‌ها در بخش آی‌سی‌یو گزارش شده است؟
سالانه ۱۹ هزارنفر در دنیا براثر عفونت‌های بیمارستانی به‌کام مرگ‌ می‌روند؟
گسترش عفونتهای بیمارستانی اشغال تخت‌ها را افزایش داده است؟
عفونت‌های بیمارستانی عامل یک سوم مرگ و میر در بیمارستان‌هاست؟
۲۴٪ کل عفونت های بیمارستانی مربوط به بخش جراحی می‌شود؟

معرفی کیسه ساکشن یکبارمصرف

ابتدا به شرح مساله کنترل عفونت های بیمارستانی پرداخته و سپس کیسه ساکشن های یکبار مصرف دفع بهداشتی ساکشن را که در این مقوله بسیار موثرند معرفی و ویژگی های مختلف آن ها را بیان می کنیم.

ریسک ابتلای بیمارانی که در بخش های مراقبت ویژه بستری هستند و یا مورد جراحی قرار می گیرند، به عفونت بیمارستانی بسیار بالاست.
برای نمونه، اندکی قبل بیمارانی که در بخش مراقبت های ویژه یکی از بیمارستان های تهران بستری بودند، به دلیل ابتلا به عفونت بیمارستانی دار فانی را وداع گفتند و عده ای دیگر با افزایش چشمگیر طول مدت درمان مواجه گشتند.
در بیشتر موارد این دست از بیماران به درمان با آنتیبیوتیک مقاوم می شوند. در تعریف عفونت های بیمارستانی باید گفت آن دسته از عفونت هایی هستند که در زمان پذیرش شدن بیمار در وی وجود نداشته و در حین مدت بستری شدن در بیمارستان ایجاد می شوند.

آمارها نشان می دهند در کشورهای توسعه یافته صنعتی بین ۵ تا ۱۰ درصد بیماران بستری شده در بیمارستان مبتلا به عفونت های بیمارستانی می شوند و این رقم در کشورهای در حال توسعه تا حدود ۲۵ درصد افزایش پیدا می کند.
البته با اجرای صحیح برنامه های کنترل عفونت و استفاده از ابزار مناسب، می توان از نیمی از این تعداد کاست. امروزه با سرمایه گذاری وسیعی که در زمینه کنترل عفونت انجام می شود و با توجه به استفاده از تجهیزات و امکاناتی نظیر ظروف یک بار مصرف مخصوص عفونت های بیمارستانی به شکل قابل توجهی کاهش یافته اند.

برای درک اهمیت سرمایه گذاری در زمینه کنترل عفونت و به کارگیری تجهیزات مناسب، در اینجا به حقایقی در زمینه عفونت های بیمارستانی که توسط سازمان جهانی بهداشت منتشر شده است اشاره می‌کنیم.
* روزانه ۴۰۰۰ کودک در کشورهای در حال توسعه در اثر عفونت های بیمارستانی دچار مرگ و میر می شوند.
* یکی از عواقب عفونت های بیمارستانی طولانی شدن مدت زمان بستری بیماران در بیمارستان است. به طوری که عفونت های بیمارستانی مجاری ادراری تقریبا ۳ روز، عفونت های محل جراحی ۱۰ روز، عفونت های ریوی ناشی از بستری شدن در بیمارستان حدود ۲۰ روز به مدت زمان بستری شدن بیماران اضافه می کنند.
* به ازای هر تخت مراقبت ویژه، بهره گیری از ابزارآلات مناسب نظیر کیسه های یکبار مصرف دفع ساکشن میتواند تا ۱۰۰۰دلار در سال در هزینه های درمانی به همراه آورد.

به کارگیری این محصول خصوصا در بیماران بستری در بخشهای مراقبت ویژه اهمیت دارد؛ زیرا بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه بسیار بیشتر در معرض ابتلا به عفونت های بیمارستانی هستند.
این موضوع به دلیل، جدی بودن بیماریبیماران بخش مراقبت های ویژه، طولانی بودن زمان بستری آنها، ونتیلاسیون با دستگاه و نیز وجود جراحات و زخم روی بدن آن ها است.

احتما ابتلا به عفونت از طریق هوای آلوده و تجهیزات آلوده متصل به بیمار نظیر لوله ساکشن در زمان داشتن جراحت و یا زمان طولانی بستری شدن بسیار است. یکی از راه های موثر در کاهش ریسک انتقال عفونت استفاده از کیسه های مصرفی ساکشن مجهز به فیلتر آنتی باکتریال است.
با استفاده از کیسه های یکبار مصرف ساکشن می‌توان خطر انتشار میکروارگانیسم های خطرناک موجود در مایعات عفونی و ساکشن از طریق هوا و ذرات قابل تنفس را کاهش داد و همچنین می توان کمک فراوانی به کنترل عفونت و خطرات ناشی از آن خصوصا در بخش مراقبت های ویژه کرد.

به یاد داشته باشید که این کیسه ها برای جلوگیری از انتشار عفونت باید به فیلتر آنتی باکتریال مجهز باشند.
فیلتر آنتی باکتریال باعث عدم خروج میکرو ارگانیزم ها به همراه هوای مکیده شده از کیسه می شود و این سبب می شود که میکروارگانیسم های رشد یافته داخل کیسه به محیط بیرون انتشار نیابند. کیسه های یکبار مصرف ساکشن راهی مفید برای کاهش خطر انتشار عفونت به وسیله تماس کارکنان بخش‌های مختلف درمانی با ضایعات عفونی و ترشحات ارگانیک می باشد.

برای کاهش هزینه های ناشی از ضدعفونی کردن (همچون هزینه مواد ضد عفونی کننده، هزینه های آب و برق و خدمه) استفاده از کیسه های یک بار مصرف ساکشن بهترین گزینه است.
از سویی دیگر، سهولت به کار گیری کیسه های یک بار مصرف ساکشن، با نمونه های قابل شستشو قابل مقایسه نیست. به علاوه از آن جا که این کیسه ها دیگر نیازی به غوطه ور شدن در محلول های ضد عفونی کننده و اتوکلاو ندارند، تماس کارکنان بخش خدماتی با این کیسه ها به حداقل رسیده و احتمال ابتلای آنان به عفونت کاهش می یابد.

در کشور آمریکا ۸۰ ٪ مراکز بهداشتی درمانی از کیسه های یک بار مصرف استفاده می کنند. در مراکز درمانی که به جای ظروف یک بار مصرف از ظروف قابل شستشو استفاده می شود، باید هر ۲۴ ساعت این ظروف شسته شوند.
اما اگر منطقی به این موضوع بنگریم، مشاهده می کنیم که دستورالعملی دشوار و وقت گیر است و به همین دلیل معمولا به درستی از سوی کارکنان بیمارستان صورت نمی گیرد؛ همین امر بیماران را در خطر ابتلا به عفونت قرار می دهد.

جهت دور انداختن ایمن کیسه های یک بار مصرف ساکشن، آن ها را به طور کاملا بسته طراحی می کنند. بنابراین تنها کافی است کیسه ساکشن را از داخل ظرف حمایتی خارج کرده و امحا نمایید.
در نتیجه دیگر نیازی به شستشو و ضد عفونی ظرف و قرار گرفتن در معرض خطر ابتلا به عفونت نیست. برخی افراد غیر حرفه ای در روش قدیمی، یعنی استفاده از ظروف قابل شتشو، معمولا مایعات ساکشن شده را در چاه فاضلاب بیمارستان تخلیه می کنند.
که به دلیل امکان انتقال عفونت به محیط زیست و آب های زیرزمینی کاری بسیار غلط است؛ به علاوه تصفیه فاضلاب فرایندی بسیار پرهزینه می باشد.

ویژگی ها و انتخاب کیسه های ساکشن مناسب

در انتخاب کیسه های مصرفی ساکشن مناسب و با کیفیت لازم است کارشناسان کنترل عفونت و مهندسی پزشکی به چند ویژگی حائز اهمیت توجه داشته باشند.
با توجه به این که امروزه کیسه های متنوعی در بازار موجود هستند، در ادامه، به بررسی ویژگی های کیسه یک بار مصرف مناسب و با کیفیت خواهیم پرداخت.

فیلتر آنتی باکتریال برای جلوگیری از انتشار میکروارگانیزم ها

با جرأت می توان گفت که مهم ترین ویژگی در گزینش کیسه یک بار مصرف ساکشن مناسب وجود فیلتر آنتی باکتریال است.
برای جلوگیری از سر ریز شدن مایعات ساکشن شده، یک فیلتر در آن ها تعبیه می شود. این فیلتر ها که به دو صورت مکانیکی و غیر مکانیکی طراحی می شوند، تاثیر به سزایی در جلوگیری از انتشار مایعات آلوده به اطراف دارند.

در نوع مکانیکی با پر شدن مخزن و شناور شدن مجرای خروجی به سمت خلاء ساکشن متوقف شده و در نتیجه از سرریز مایعات به دستگاه ساکشن یا سیستم مرکزی جلوگیری می شود.
این در حالی است که فیلتر های غیر مکانیکی از موادی با جنس آبگریز یا هیدروفوبیک تولید می شوند و با خیس شدن، مجرای ساکشن را مسدود می کنند. فیلتر های غیر مکانیکی به دلیل عملکرد بهتر ترجیه داده می شوند.

امروزه با توجه به این که فیلتر های مکانیکی گاها به درستی عمل نمی کنند، این نوع فیلتر از رده خارج شده است.
در برخی از انواع فیلترهای غیرمکانیکی آبگریز، که استفاده از آن ها به شدت توصیه می شود، حتی از خروج گازهای عفونی ساکشن شده، ذرات، باکتری ها و میکروارگانیزم ها نیز به محیط بیرون جلوگیری می شود.
برخی از این فیلتر ها در برابر نفوذ ذراتی تا عرض ۰.۱ میکرومتر نفوذ ناپذیری کامل دارند.
با این دستگاه ها حتی می توان از خروج گازهای سمی هنگام الکتروسرجری و نیز بخاری که هنگام استفاده از ابزار الکتریکی برش بافت به داخل مخزن ورود می کنند نیز جلوگیری کرد.

کیسه های یک بار مصرف مرغوب دارای فیلتر آنتی باکتریال در پورت ساکشن هستند.
فیلتر آنتی باکتریال می تواند از خروج میکروارگانیزم ها به طرف منبع ساکشن جلوگیری نماید و به این ترتیب میکروارگانیسم ها در محیط منتشر نمی شوند.
این ویژگی با جلوگیری از انتشار عفونت های بیمارستانی در بخش مراقبت های ویژه یا اتاق جراحی ریسک ابتلای بیمار به عفونت را تا حد زیادی کم می کند.

وجود پودر ژل کننده، یکی دیگر از ویژگی های مهم یک کیسه یک بار مصرف ساکشن است.
در صورتی که پودر دارای خاصیت کشندگی میکرو ارگانیزم ها باشد، کارایی بهتری دارد.
به کمک این ویژگی می تواند در زمان کوتاهی مایعات جمع آوری شده را به ژل نیمه جامد تبدیل کند.

این امر افزایش ایمنی مسئولین نظافت و جمع آوری مواد آلوده و عفونیبیمارستان را به دنبال خواهد داشت.
با وجود پودر ژل کننده حتی اگر کیسه ها به طور اتفاقی پاره شوند و مایعات عفونی به بیرون بریزند، خطر آلودگی برای پرسنل بیمارستان و بیماران به طور چشمگیری پایین تر خواهد آمد.
برخی از این پودرها دارای افزودنی هایی برای حذف بوی بد مایعات ساکشن شده هستند. این عامل نیز می تواند در انتخاب محصول مورد نظر لحاظ گردد.

ابعاد کیسه های یک بار مصرف ساکشن

کیسه های یک بار مصرف ساکشن مانند کیسه های عادی ساخته می شوند و از جنس پلی اتیلن نرم هستند.
پس از هر بار استفاده کیسه بدون تماس محتویات با دست اشخاص به دور انداخته می شود. مقاوم بودن جنس کیسه ها در برابر ضربه و فشار عامل بسیار مهمی است که در هنگام خریداری باید حتما رعایت شود.
همچنین به یاد داشته باشید که مقاوم بودن کیسه در برابر خروج مایعات در نقاط اتصال امری کاملا حائز اهمیت است.

زباله های بیمارستانی به صورت روزانه تخلیه می گردند و زیاد نبودن وزن آن ها نکته ایست که برای کارکنان بخش مربوطه از اهمیت بالایی برخوردار است.
بنابراین از آن جا که کیسه های یکبار مصرف ساکشن بعد از استفاده مستقیما دور انداخته می شوند، سبک بودن آن ها بسیار مهم است. کیسه های یک بار مصرف ساکشن در حجم های متنوع ۱ لیتری، ۲ لیتری و ۳  لیتری برای استفاده موجود هستند.
هر کدام از این حجم ها برای استفاده خاصی طراحی شده اند.برای مثال کیسه های ۲ لیتری برای بخش های اورژانس و ICU و CCU مناسب بوده و کیسه های ۳ لیتری برای بخش جراحی مناسب است.

گاها حجم ساکشن تخلیه شده زیاد است. در این گونه موارد باید بتوان از چند کیسه ساکشن به طور همزمان استفاده کرد. پس کیسه خوب کیسه ایست که قابلیت سری کردن داشته باشد.

برای مشاهده حجم پر شده از کیسه، آن را به صورت درجه بندی شده طراحی می نمایند.
با این حال برخی طراحان برای این که جزئیات مایع درون کیسه دیده نشود، آن را به شکل مات یا کدر طراحی می کنند.
اما این کار کاملا غیر حرفه ایست. زیرا پرسنل پزشکی باید بتوانند به راحتی میزان حجم اشغال شده مایع ساکشن را تشخیص دهند و در صورت نیاز اقدام به تعویض کیسه نمایند.
لذا در هنگام خرید کیسه حتما توجه داشته باشید که کیسه از جنس شفاف باشد.

یکی دیگر از ویژگی هایی که یک کیسه مطلوب باید داشته باشد، این است که تا به پر شدن کامل کیسه، در پر کردن آن متوقف نشود. این مشکل هنگامی بروز می کند که کیسه به دلیل طراحی غیر اصولی، پس از پر شدن تا نیمه، دچار افت فشار شده و عمل ساکشن متوقف می شود.
به یاد داشته باشید که برای اطمینان از صحت کیسه حتما آن را در محل خرید آزمایش کنید.

نتیجه گیری

با توجه به آمار بالای مرگ و میر ناشی از عفونت های بیمارستانی خصوصا در بخش های مراقبت های ویژه و اتاق عمل، ضرورت کنترل و پیشگیری عفونت های بیمارستانی به خوبی برای مدیران و مسئولین پزشکی روشن شده است.
با به کارگیری تجهیزات مربوطه جهت کنترل عفونت های بیمارستانی می توان علاوه بر کاهش هزینه های مالی، جان هزاران بیمار را که همه ساله بر اثر عفونت جان خود را از دست می دهند، نجات داد.
در حال حاضر تلاش های زیادی برای برای تحت پوشش بیمه قرار دادن این دست تجهیزات و امکانات صورت گرفته و امید است در آینده ای نزدیک با به کارگیری مناسب این محصول شاهد بهبود هر چه تمام تر شرایط در زمینه کنترل عفونت های بیمارستانی

کنترل عفونت بیمارستانی (بخش دوم)

عفونت بیمارستانی (Infections Nasocomial) به عفونتی اطلاق می شود که بیمار در زمان بستری بودن به آن دچار نبوده و ۴۸ تا ۷۲ ساعت بعد از پذیرش بیمار در بیمارستان ایجاد می شود؛ به شرط آنکه در دوره کمون آن نبوده باشد. عفونت های بیمارستانی یک مشکل جدی مراکز بهداشتی درمانی به شمار می‌روند و هرساله هزینه های زیادی را به بیماران و مراکز بهداشتی درمانی تحمیل می‌کنند.
زمانی بیماران ترخیص شده در تعریف عفونت بیمارستانی گنجانده می شوند که:

الف) ۷ الی ۱۰ روز پس از ترخیص بیمار که به علت داخلی بستری بوده و هیچ اقدام جراحی خاصی بر روی آن صورت نگرفته است.
ب) تا یک ماه پس از ترخیص به علت جراحی، در صورتی که Implant برای بیمار کار گذاشته نشده باشد. مانند: لاپاراتومی، آپاندکتومی و هرنی.
ج) تا یک سال بعد از جراحی که برای بیمار Implant کار گذاشته شده باشد. مثل عمل های ارتوپدی که در آن پیچ، پین، پلاک و … کار گذاشته می شود.

در کل سه گروه از افراد در معرض ابتلاء به عفونت های بیمارستانی می باشند:

۱- بیمار
۲- پرسنل سیستم درمانی
۳- جامعه

هر یک از اعضای بدن انسان می تواند دچار عفونت بیمارستانی گردد ولی در این بین عفونت دستگاه ادراری با سهم ۴۲٪ در رده اول قرار دارد. در ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻫﺎﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ، ﻋﻔﻮﻧﺖ ﺍﺩﺭﺍﺭﻱ، ﺷﺎﻳﻊ ﺗﺮﻳﻦ ﻭ ﭘﻨﻮﻣﻮﻧﻲ ﻛﺸﻨﺪﻩ ﺗﺮﻳﻦ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎﻱ ﺑﻴﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻧﻲ ﻣﺤـﺴﻮﺏ ﻣـﻲﺷـﻮﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺑﻌﻀﻲ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﻛﺰ، ﻋﻔﻮﻧﺖ ﺑﻴﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻧﻲ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﮔﺮﺩﺵ ﺧﻮﻥ، ﻋﻠﺖ ﺍﺻﻠﻲ ﻣﺮﮒ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ.

برای کنترل عفونت های بیمارستانی موارد ذیل انجام می گیرد:

بخش اول: تدابیر احتیاط آمیز عمومی

۱- شستشوی دست ها
۲- استفاده از پوشش های حفاظتی
۳- راه های مطمئن و ایمن مواد آلوده

بخش دوم: احتیاط های جداسازی

۱- جداسازی اکید یا مطلق
۲- هماهنگی بین ملاقات کنندگان و پرستاران جهت چگونگی عملکرد
۳- ایجاد شرایط مناسب در اتاق بیمار
۴-  استفاده از پوشش های محافظتی توسط کارکنان و ملاقات کنندگان در حین ورود به اتاق بیمار
۵- استفاده از دستکش و ماسک توسط بیمار هنگام ترک اتاق
۶-  جداسازی تماسی (مانند: عفونت های باکتریایی مقاوم و بعضی از اسهال ها)
۷-  شستشوی دست ها
۸-  جداسازی تنفسی

definition-of-hospital-infections

تعریف عفونت های بیمارستانی و انواع آن

عفونت چیست؟ بشر از ابتدای آفرینش همواره در حال پیدا کردن راه هایی جهت محافظت خود در مقابل عوامل طبیعی مثل سرما، گرما و بسیاری از عوامل بیماری زا و عفونت زا بوده و هدف وی بقای نسل خویش بوده است.

در تعریف لغوی عفونت، فاسد شدن یا برگشتن طعم چیزی بیان می شود؛ اما به خاطر وجود ابعاد گسترده آن به ذکر برخی تعاریف تخصصی می پردازیم.

۱‍- اختلال در علائم حیاتی اعم از درجه حرارت و تغییر تعداد گلبول های خون و بر هم زدن تعادل طبیعی بدن، توسط ارگانیزم های بیماری زا
۲- استقرار عوامل متنوع بیماری زا شامل انواع باکتری، ویروس، قارچ و آنگل ها در بخش های مختلف بدن میزبان

در نتیجه عفونت زمانی بروز می کند که عامل بیماری زا وارد بدن میزبان شده و با تحریک سیستم ایمنی باعث اختلال در عملکرد طبیعی بدن می شود.
لازم به ذکر است، حالت حاد بیماری زمانی اتفاق می افتد که عامل مهاجم بتواند به طور فعال و زنده در خارج از سیستم ایمنی بدن فرد باقی بماند. اما در صورتی که وارد سیستم ایمنی بدن شده و به جهت مقاومت در برابر انهدام خود، نقطه ای از بدن میزبان را برای تجمع انتخاب کند، شاهد حالت مزمن بیماری خواهیم بود.

پس در ابتلا به یک عفونت، نه تنها وجود قابلیت پذیرش بیماری در انسان و کاهش مقاومت عمومی بدن او لازم است، بلکه میکروب مهاجم نیز باید از قدرت بیماری زایی کافی برخوردار باشد. تا بتواند شرایط مناسب و مساعدی برای ابتلاء به بیماری ها را فراهم نماید.
بدن ما برای دفاع در برابر عوامل ایجاد کننده عفونت یا همان میکروارگانیسم ها (که مهمترین آنها عبارت اند از: ویروس ها، باکتری ها، ریکتزیا ها، قارچ ها و آنگل ها) مجهز به موانع بازدارنده و سیستم های دفاعی قوی به شرح زیر می باشد.

۱-  پوست: به دلیل دارا بودن PH ویژه، اسید های چرب و لیزوریم ها اولین و قوی ترین سد دفاعی بدن است.
۲-  سطوح مخاطی: معده با تغییرات PH و دستگاه فوقانی تنفس با حرکات مداوم مژک ها و ترکیب ویژه ترشحات بزاق و مجاری مختلف بدن عمل دفاعی انجام می دهد.
۳-  سیستم ایمنی: عملکردهای گوناگون سیستم دفاعی در خارج از بدن برای جلوگیری از عوامل عفونت زا نقش خود را به خوبی ایفا می کنند. اما در خارج از بدن عوامل بیماری زای متعددی وجود دارند که ممکن است در صورت بروز اختلال در هر یک از مکانیسم های دفاعی بدن، بتوانند به آن دخول نموده و ایجاد بیماری کنند.

عوامل بیماری زا برای ورود به بدن ما یکی از راه های زیر را انتخاب می کنند:

۱- تماس مستقیم: از طریق ترشحات بدن همچون خلط، چرک، ادرار و ترشحات زخم های باز.
۲- تماس غیر مستقیم: تماس با وسایل و ابزارهای آلوده به عوامل بیماری زا مانند ظروف، رخت خواب و ملحفه، تجهیزات و ابزارهای طبی مشترک و غیره.
۳- سرایت از طریق حاملین و ناقلین میکروارگانیسم ها: شامل انسان، حشرات و برخی عوامل بیماری زای محیطی (گرد و غبار / آب و هوا) که به راحتی عفونت ها را از فردی به فرد دیگر انتقال می دهند.

تعریف عفونت بیمارستانی

سقراط سال ها پیش در کتابی درباره عفونت های زایمانی و علل شیوع آن مطالبی نوشته بود. اما شناخت گسترده و دقیق انواع عفونت ها در چند ده سال اخیر مرهون ساخته شدن آسایشگاه ها و بیمارستان های خاصی برای بیماری های مرگ آوری همچون سل، آبله، طاعون و جزام می باشد.

عفونت بیمارستانی (Infections Nasocomial) به عفونتی اطلاق می شود که بیمار در زمان بستری بودن به آن دچار نبوده و ۴۸ تا ۷۲ ساعت بعد از پذیرش بیمار در بیمارستان ایجاد می شود، به شرط آنکه در دوره کمون آن نبوده باشد.
عفونت های بیمارستانی یک مشکل جدی مراکز بهداشتی درمانی می باشند و هرساله هزینه های زیادی را به بیماران و مراکز بهداشتی درمانی تحمیل می کنند. در حال حاضر در کشورهای پیشرفته میزان این عفونت ها حدود ۱۰٪  موارد بستری و در کشورهای در حال توسعه حدود ۲۵٪ تخمین زده می شود.

زمانی بیماران ترخیص شده در گروه مبتلایان به عفونت بیمارستانی گنجانده می شوند که:

الف) ۷ الی ۱۰ روز پس از مرخص شدن بیمار که به علت داخلی بستری بوده و هیچ نوع جراحی خاصی بر روی وی انجام نشده است.

ب) تا ۳۰ روز پس از ترخیص به علت جراحی، در صورتی که ایمپلنت برای مریض کار گذاشته نشده باشد. مانند: لاپاراتومی، آپاندکتومی و هرنی.

ج) تا یک سال بعد از جراحی که برای بیمار ایمپلنت کار گذاشته شده باشد. هنچون جراحی های ارتوپدی که در آن پیچ، پین، پلاک و … در بدن بیمار کار گذاشته می گردد.

به طور کلی سه گروه از افراد در معرض ابتلاء به عفونت های بیمارستانی هستند:

۱-  فرد بیمار
۲- کارکنان سیستم درمانی
۳-  افراد جامعه

هر یک از اعضای بدن انسان می تواند دچار عفونت بیمارستانی گردد ولی در این بین عفونت دستگاه ادراری با سهم ۴۲% در رده ی اول قرار دارد. پس از عفونت ادراری، عفونت های ناشی از زخم جراحی با ۲۴٪، عفونت دستگاه گردش خون با ۵ الی ۱۰٪ و عفونت دستگاه تحتانی با ۱۱٪  و عفونت پنومونی با ۱۵٪ شایع ترین انواع عفونت بیمارستانی هستند.

در مطالعات ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ، ﻋﻔﻮﻧﺖ ﺍﺩﺭﺍﺭﻱ، ﺷﺎﻳﻊ ﺗﺮﻳﻦ ﻭ ﭘﻨﻮﻣﻮﻧﻲ ﻛﺸﻨﺪﻩ ﺗﺮﻳﻦ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎﻱ ﺑﻴﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻧﻲ ﻣﺤـﺴﻮﺏ ﻣـﻲگردند. با این حال در بسیاری ﺍﺯ ﻣﺮﺍﻛﺰ بهداشتی درمانی، ﻋﻔﻮﻧﺖ ﺑﻴﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻧﻲ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﮔﺮﺩﺵ ﺧﻮﻥ، ﻋﻠﺖ ﺍﺻﻠﻲ ﻣﺮﮒ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ.

چرا ﻋﻔﻮﻧﺖ های ﺑﻴﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻧﻲ با اهمیت هستند؟

عفونت های بیمارستانی عواقبی دارند که موجب اهمیت بالای آنان می شود. از جمله این عواقب می توان به موارد زیر اشاره کرد:
۱- بیماری و مرگ و میر افراد بستری شده در بیمارستان
۲-  بالا رفتن هزینه های ناشی از طولانی شدن استقرار بیمار در بیمارستان و هزینه های ناشی از اقدامات تشخیصی و درمانی راه های انتقال میکروارگانیسم ها در بیمارستان
۳-  طولانی شدن زمان ﺑﺴﺘﺮﻱ بیمار ﺩﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ

میکروارگانیسم ها به چه طریقی می توانند منتقل شوند؟

۱- انتقال از طریق هوا (Airborne)
۲- انتقال از طریق تماس (Contact): مهم ترین راه انتقال عفونت های بیمارستانی، تماس است. تماس ﺑﻪ ﺳﻪ زیر مجموعه ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﻲﺷﻮﺩ :

– تماس مستقیم: تماس سطوح مختلف بدن و منتقل شدن فیزیکی میکروارگانیسم ها بین فرد مبتلا به عفونت و میزبان حساس.
– تماس غیر مستقیم: تماس میزبان حساس با شیء آلوده به میکروارگانیسم ها همچون سوزن، پانسمان، دستکش آلوده و ….
– قطره (Droplet): قطره تولید شده توسط فرد مبتلا به عفونت حین عطسه، سرفه و صحبت کردن و یا حتی ساکشن کردن یا برونکوسکوپی و مواجهه آن قطره با ملتحمه، مخاط بینی یا دهان.

۳- – انتقال از طریق اشیا مشترک و آلوده به میکروارگانسم ها مانند غذا، آب، داروها و غیره.
۴-  انتقال از طریق جانداران ناقل همچون مگس، پشه و موش. (لازم به ذکر است که این جانداران اهمیت چندانی در انتقال میکروارگانیسم ها ندارند.)

انواع عفونت‌های بیمارستانی

عفونت‌های بیمارستانی انواع متفاوتی دارند که از مهم ترین آنها می توان به موارد زیر اشاره نمود:
• عفونت‌ زخم عمل‌ جراحی‌
• عفونت خون یا سپسیس
• عفونت های ادراری

عفونت زخم جراحی، به عنوان یکی از عفونت های بیمارستانی، ناشی از عفونت باکتری می باشد. این آلودگی عموما در حین جراحی و یا پس از آن ایجاد مشکل می کند. این مشکلات شامل، آسیب در عضو، عفونت در خون، نقص در فرایند محل جراحی و حتی مرگ فرد، می شود.
به طور معمول عوارض شایع در این عفونت ۵ تا ۱۰ روز پس از جراحی بروز می کند، ولی در برخی از موارد این علائم می تواند بعد از چند هفته نیز بروز کند. از مهم ترین این علائم می توان به چرک و تجمع‌ سایر مایعات‌ در اطراف‌ بخیه‌ها، درد و قرمزی‌ اطراف زخم‌ جراحی‌ و در برخی از موارد
تب نیز، اشاره نمود. بروز این علائم دلایلی دارد. این دلایل عمدتا ناشی از برخی از باکتری ها شامل استرپتوکوک‌ها، استافیلوکوک‌ها یا سایر میکروب‌ها می شود.

بروز و خطر این میکروب ها بسیار زیاد است؛ به طوری که علی‌رغم‌ انجام روش‌های‌ ضدعفونی‌کننده‌ جدید قبل‌ از عمل‌ جراحی‌ و مراقبت‌های‌ سطح بالای‌ پس‌ از عمل‌، این عفونت ها همچنان فرصت بروز را پیدا می کنند.
برخی از موارد زمینه ای در بدن و ویژگی بیماران، می تواند افراد را در معرض بیشتر این عفونت قرار دهد. برای مثال افراد مسن بیشتر از جوانان دچار این نوع عفونت می شوند. تغذیه ناکافی و ناصحیح، هر گونه بیماری‌ مزمن‌ به‌ ویژه‌ دیابت، استفاده‌ از داروهای‌ سرکوبگر دستگاه ایمنی‌، جراحی‌
دستگاه‌ گوارش‌، چاقی بیش از حد افراد و ابتلا به بیماری صرع، می تواند احتمال ابتلا به عفونت های این چنینی در بیمارستان را افزایش دهد.

برای پیشگری از ابتلا به این عفونت، راه های زیر در نظر گرفته می شود:

  • تجویز آنتی‌بیوتیک قبل از عمل جراحی در زمان مناسب
    • اطمینان از انتخاب بهترین وضعیت ممکن قبل از جراحی، برای بیمار
    • استفاده از محلول‌های ضدمیکروبی در اطراف برش جراحی
    • استفاده‌ از آنتی‌بیوتیک‌های‌ خاص‌ مثل‌ نئومایسین‌ پیش‌ از جراحی‌ در دستگاه‌ گوارش‌ برای‌ استریل‌ کردن‌ لوله‌ گوارشی‌
    • رعایت نکات استریل مانند از بین بردن هر نوع باکتری یا سایر میکروارگانیسم‌ها، مثل ویروس‌ها یا انگل‌ها، در اطراف محل جراحی و همچنین ابزار آلات اتاق عمل
    • استفاده کارکنان اتاق عمل از لباس‌، کلاه و ماسک تمیز و استریل
    • کاهش استفاده‌ از بخیه‌ ( استفاده از بخیه، تنها در موارد بسیار ضروری)
    • پاک کردن پوست قبل از جراحی از هر گونه آلودگی
    • انتخاب آنتی‌بیوتیک مناسب برای زمان بعد از عمل
    • برنامه ریزی صحیح برای زمان و طول دوره مصرف آنتی‌بیوتیک در دوز مناسب
    • کوتا‌ه‌کردن موها (به جای تراشیدن) اطراف محل برش جراحی
    • تنظیم سطح قندخون در سطح مناسب در افراد دیابتی. (افراد دیابتی که جراحی قلب دارند، نیاز به نگهداری و دقت بیشتری دارند)
    • تنظیم و حفظ دمای بدن در حد طبیعی در بیمارانی که جراحی روده بزرگ دارند.

بسیاری از موارد علی رغم نگهداری و رعایت اصول بهداشتی، افراد دچار این نوع عفونت می شوند. به همین منظور روش های درمانی، نیز در نظر گرفته می شود. در بسیاری از موارد، برای این که مقاومت باکتری و همچنین میزان عفونت مشخص شود، نیاز به کشت در محل آلوده می باشد.
در بیشتر این موارد، باکتری به درمان‌های آنتی‌بیوتیکی معمول پاسخ نمی‌دهد. در موارد ساده تر، درمان خوراکی آنتی بیوتیک نیز موثر می باشد. در موارد جدی تر بروز عفونت، تجویز آنتی‌بیوتیک از طریق وریدی صورت می گیرد. در بیمارنی که از پروتز استفاده می کنند و دچار عفونت شدید شده اند، خارج کردن
پروتز در دستور کار قرار می گیرد. برای خارج کردن چرک، آبسه (تجمع مایع عفونی) و یا هماتوم (تجمع خون و لخته خونی که می‌تواند عفونی شود)، لازم است محل برش جراحی، دوباره باز شود. در کنار بسیاری از درمان ها نیاز به مراقبت های حمایتی مانند برخی مایعات و داروها برای کاهش تب، و همچنین
داروهای مسکن نیز، می باشد. بستری شدن در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) جهت درمان نیز در برخی از موارد به شدت توصیه می گردد. به طور کلی استفاده‌ از کیسه‌ گرم‌ یا کمپرس‌ گرم، تعویض لباس ها در صورت بروز ترشحات از زخم نیز، از ضروریات درمان به شمار می آید.

عفونت خون یا سپسیس (sepsis)

این عفونت می تواند باعث بروز شوک در افراد گردد. در عفونت خون یا سپسیس، وضعیت بدن بسیار بغرنج می باشد؛ چرا که عفونت از طریق خون در تمام بدن، منتشر می شود. در هنگام بروز این عفونت، مواد مغذی و اکسیژن، به خوبی به اندام های حیاتی نمی رسند. این امر به دلیل وجود لخته خون و کاهش
جریان خون، ایحاد می شود. در موارد پیشرفته، مرگ چند اندام نیز، از نتیجه این عفونت بروز می کند. در شرایط بسیار وخیم، عفونت خون، موجب افت سریع فشار خون می شود. این امر خود منجر به بروز شوک عفونی می گردد. شوک عفونی بسیار خطرناک است و آثار زیان باری مانند نارسایی ریه ها، کلیه ها، کبد
و در نهایت مرگ، به وجود می آورد. باید در نظر داشت که، عفونت خون در اثر واکنش سیستم دفاعی بدن در مقابل عوامل عفونی از قبیل باکتری، ویروس و یا قارچ نیز به وجود می آید.

برخی از افراد به دلایل زمینه ای بیشتر در معرض ابتلا به این عفونت قرار می گیرند. به طور کلی افرادی که دجار ضعف ایمنی شدید هستند، بیشتر در معرض ابتلا به عفونت خونی قرار می گیرند. ضعیف شدن سیستم ایمنی می تواند در اثر برخی از بیماری ها مانند دیابت و ایدز، و یا حتی برخی از داروها مانند داروهای
شیمی درمانی و یا استروئیدها، به وجود آید. بیماران سرطانی به دلیل استفاده از داروهای قوی و همچنین افرادی که سابقه پیوند عضو داشته اند نیز، در صف اول ابتلا به این عفونت قرار دارند. نوزادان و کودکان نیز با توجه به عدم تکامل سیستم ایمنی بدنشان، در معرض خطر می باشند. افراد مسن و مبتلایان به بیماری
دیابت نیز، در گرئه افراد پرخطر قرار می گیرند. به طور کلی افرادی که در بیمارستان بستری شده اند و مواجهه با تزریق وریدی، زخم های جراحی و یا زخم های بستر داشته اند، باید بیشتر از دیگران به مساله عفونت خونی توجه کنند.

علل عفونت خون

عامل اصلی در این بیماری میکروب ها هستند. این در حالی است که در برخی از موارد باکتری ها، ویروس ها و قارچ ها نیز می توانند مشکل ساز باشند. در این میان، عفونت باکتریایی خون از شایع ترین آن ها می باشد. پخش شدن برخی از عفونت ها در بدن مانند، عفونت ریه (پنومونی)، عفونت مثانه و کلیه (عفونت ادراری)،
عفونت پوست (سلولیت)، عفونت شکم (مثل التهاب آپاندیس)، عفونت استخوان و عفونت مغزی (مثل مننژیت)، باعث ایجاد عفونت خون می شوند. در واقع عفونت های پس از عمل جراحی هم می توانند موجب عفونت خون گردند.

چه افرادی که بیشتر در معرض این بیماری قرار می گیرند؟

افراد مسن و همچنین افرادی که از داروهای سرکوب گر سیستم ایمنیف استفاده می کنند، در صف اول ابتلا به این بیماری قرار دارند. برای مثال افرادی که عمل پیوند عضو داشته اند، نیز در این گروه قرار می گیرند. بیمارانی که از درمان های شیمی درمانی یا پرتودرمانی، استفاده می کنند نیز در گروه افراد پر خطر قرار می گیرند.
با توجه به این که طحال عضوی کلیدی برای مبارزه با عفونت ها در بدن به حساب می آید، افرادی که طحال خود را قبلا با جراحی از بدن خود خارج کرده اند، باید بیشتر از سایرین به این امور توجه کنند.
استفاده از داروهای استروئیدی را به مدت طولانی، مبتلایان به بیماری ایدز، دیابت و یا سیروز کبدی، مبتلایان به عفونت های ذات الریه، مننژیت، سلولیت (عفونت پوست) و عفونت دستگاه ادراری و همچنین افرادی که دچار سوختگی و جراحت شدید در پوست خود هستند، در معرض شدید ابتلا به عفونت خونی هستند.

علائم عفونت خون

با توجه به این که عفونت خون می تواند در عضوهای مختلف و در قسمت های مختلف بدن ایجاد شود، علائم گسترده ای مانند تنفس تند و تغییر در وضعیت روانی از قبیل کاهش سطح هوشیاری و گیجی، می تواند بروز کند. بروز تب و لرز، ضربان سریع قلب، افت فشار خون، سردرگمی و سراسیمه بودنف بروز سرگیجه
بی دلیل،کاهش ترشح ادرار، تهوع و استفراغ، اسهال، بثورات پوستی و به ویژه بثورات قرمزرنگ و یا نقاط قرمز رنگ در بدن و همچنین درد مفاصل مچ دست، آرنج، پشت، ران، زانو و مچ پا، از اصلی ترین علائم بروز عفونت خونی در نظر گرفته می شود.

زمان مراجعه به پزشک

در بسیاری از موارد مراجعه سریع به پزشک در هنگام احساس علائم، بسیار اثرگذار می باشد. برای مثال در نوزادی که دچار تب، بیحالی، کم شیر خوردن، تغییر رفتار و یا دارای بثورات پوستی غیرعادی شده است و همچنین سنی کمتر از دو ماه دارد، نیاز فوری به مراجعه به پزشک وجود دارد. به طور کلی بروز هرگونه
گیجی، سرگیجه، تپش قلب، تنفس سریع، تب، لرز و بثورات پوستی شدید، نیاز به مراجعه فوری به پزشک را فراهم می کند.

راه های تشخیص عفونت خون

به طور کلی اصلی ترین راه تشخیص غفونت خون، انجام صحیح آزمایش خون می باشد. همچنین آزمایش خلط، ادرار، مایع نخاع و یا محتویات آبسه، نیز از راه های ضروری به شمار می آید. در برخی از موارد تصویربرداری با اشعه X از قفسه سینه برای بررسی ذات الریه و سی تی اسکن از شکم، نیز توصیه می شود.
البته باید در نظر داشت که انجام به موقع واکسیناسیون کودکان، بسیار در کاهش این عفونت موثر عمل می کند. باید در نظر داشت بیماران در هنگام بستری نیاز به ماسک اکسیژن دارند و آنتی بیوتیک وریدی به بیمار تجویز می شود. همچنین به منظور جبران افت فشار خون، پزشک ممکن است استفاده از محلول
نمکی و یا سالین را به بیمار تجویز کند. در بسیاری از موارد در صورت بروز عفونت در شکم، جراحی برای تخلیه، توصیه می گردد. بنا به شدت و اثر عفونت خون، ممکن است دیالیز کلیه لازم باشد.

پیشگیری از عفونت خون

مهم ترین راه، جلوگیری از بروز آن در نظر گرفته می شود. رعایت ساده در شست و شوی دست ها و بهداشت بدن، منجر به پیشگیری از عفونت خون، می شود.

عفونت های ادراری

بطور معمول ۵ الی ۱۰٪  بیماران بستری دچار عفونت بیمارستانی می شوند. این عفونت تنها در امریکا دست به گریبان بیش از ۲ میلیون نفر، می شود و سبب حدود ۸۸۰۰۰ مرگ را می شود. باید توجه داشت که عامل ۴۰ الی ۴۵٪ عفونت بیمارستانی عفونت ادراری است،حدود ۸۰٪  بعلت استفاده از سوند و
حدود ۲۰٪ بعلت دستکاری مجاری ادراری دچار این عفونت می گردند.
در حدود ۱۵ الی ۲۰٪  از بیماران، ابتلا به این بیماری را از طریق آلودگی میکروبی داخل مجرا، به دست می آورند. همچنین باید در نظر داشت که عفونت در کیسه جمع آوری در ۲۴ الی ۴۸ ساعت بعد از استفاده، ظاهر می شود.
در یک مثانه معمولی تعداد میکروب در CC در فاصله ۲۴ تا ۴۸ ساعت به ۱۰۵ مورد  می رسد. این در حالی است که راه اصلی ورود میکروب پری اورترال است.

عوارض عفونت اداری

ار اصلی ترین عوارض این عفونت می توان به باکتری اوری، باکتریمی (در واقع، ۳٪ باکتریواوری سبب باکتریمی می شود)، پیوری، پیلونفریت و سپسیس و نارسایی مولتی ارگان و مرگ، اشاره نمود.

جلوگیری از عفونت مجاری ادراری

برای جلوگیری از عفونت مجاری ادراری، باید تنها در مواقع ضروری از سوند استفاده نمود. در واقع روش اسپتیک برای سوند زدن رعایت شود.( روش آموزش و یادآوری آموزش به فواصل توصیه می گردد). دستکاری یا بازکردن سیستم باید به حداقل رسانده شود و همچنین سوند تنها در مدت زمان ضروری استفاده گردد و در اولین فرصت سوند خارج گردد.
در هنگام قرار دادن سوند، اتصالات محکم بسته شود. باید در نظر داشت که استفاده ازمواد ضد باکتری موضعی، ضد عفونی کیسه و استفاده از کاتتر حاوی بنرات نفره در موضوع پیشگیری مورد تائید همگان قرار نگرفته است و لازم است استفاده از آن ها تنها به صورت ضروری، انجام شود.
دکر این نکته ضروری است که کاتتر کاندومی برای مردان بدون انسداد مناسب است مه در صورت عدم رعایت، ریسک عفونت برابر با کاتتر است. همچنین مصرف آنتی بیوتیک در ۴ روز اول سوند گذاری عفونت را کم می کند، اما افزایش ریسک میکروب مقاوم و قارچ را بیشتر می کند.
سوند گذاری متناوب برای جلوگیری از سوند گذاری طولانی و ایجاد عفونت مفید است و بخصوص در جوانان با ضایعه نخاعی توصیه می شود. اما باید در نظر داشت که سوند گذاری متناوب در مواردی که امکان ایجاد تروما هست به هیچ وجه نباید انجام شود. به طور کلی درمان UTI بیمارستانی بر اساس نوع میکروب و کشت آنتی بیوگرام، همواره منطقی به شمار می آید.

[:fa]ضرورت استفاده از کیسه های ساکشن یکبار مصرف[:en]The necessity of using disposable suction bags[:ar]ضروره استخدام أکیاس الشفط القابله للصرف(الإستخدام الواحد )[:]

[:fa]پاورپوینت ارائه شده در کارگاه آموزشی ضرورت استفاده از کیسه ساکشن یکبار مصرف‌ در‌ هشتمین کنگره کنترل عفونت های بیمارستانی- مرداد ۹۷

 

جهت مشاهده فایل اینجا کلیک کنید[:en]PowerPoint presentations in the workshop on the necessity of using disposable suction bags at the 8th Congress of Infectious Diseases Control

 

Click here to view the file[:ar]عروض بوربوینت فی ورشه العمل حول ضروره استخدام أکیاس الشفط القابله للصرف فی المؤتمر الثامن لمکافحه الأمراض المعدیه – أغسطس ۲۰۱۸

انقر هنا لعرض الملف[:]

مقاله بررسی میزان بروز عفونت بیمارستانی (قسمت اول)

[:fa]

 بررسی میزان بروز عفونت بیمارستانی دریکی از بیمارستانهای استان قم(سال ۸۶)

محدثه لاری پور۱*(نویسنده مسئول)،شیرین فرساد۲

 

۱دانشجوی دکتری قارچ شناسی دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامیواحد علوم و تحقیقات تهران

۲عضو هیئت علمیدانشگاه پیام نور قم

آدرس مکاتبه ای: تهرانصندوق پستی:۱۴۵۶۶۱۴۵۱۶،تلفاکس:۶۶۰۳۵۰۳۱

پست الکترونیک:mlarypoor@yahoo.com

مقاله پیش رو در مجله میکرب شناسی پزشکی ایران، سال ۵ شماره ۶، پاییز ۱۳۹۰ به چاپ رسیده است.


چکیده:


زمینه و اهداف:

این مطالعه به ارائه اطلاعات جدید در زمینه شیوع نوع عوامل میکروبی دخیل در عفونتهای بیمارستانی وعوامل محیطی موثر بر آن در یکی از بیمارستانهای استان قم میپردازد.

مقدمه:

هر سال دو میلیون نفر بیمار در بیمارستان دچار عفونت میشوند این عفونتها را که عفونتهای بیمارستانی (Infection Nosocomial) مینامند، عبارتند ازعفونتهایی که به هنگام پذیرش بیمار در بیمارستان وجود نداشته یا در دوره کمون خود بیماری نباشد، که موجب مرگ بیش از ۱۹٫۰۰۰ نفر و تحمیل هزینهای بیش از ۴٫۵ میلیون دلار در سال میباشد.

علیرغم اینکه یک سوم از عفونتهای بیمارستانی قابل کنترل هستند، اما این شکل همچنان در کشورهای توسعه یافته و نیز در حال توسعه به عنوان یک خطر کاملا جدی مطرح است.

مواد و روشها:

در این مطالعه توصیفی آیندهنگر، بیماران بستری در بخشهای CCU ،ICU، جراحی مردان و زنان، نفرولوژی، نوزادان، عفونی وغیره از ۱/۱/ ۱۳۸۶ تا۱۳۸۷/۱/۱ مورد بررسی قرار گرفتند.

به این ترتیب که پرستاران در این بخشها اقدام به پر کردن پرسشنامههای با بیان پارامترهایی از جمله نام ونام خانوادگی، سن، جنس، تاریخ بستری، بخش بستری، بیماری علت بستری شدن، بروز عفونت بیمارستانی، محل بروز عفونت بیمارستانی، تاریخ بروز عفونت بیمارستانی، میکردند.

سپس از محل بروز عفونت نمونهگیری کرده و با بررسی نمونه مستقیم وکشت نوع عامل را مشخص مینمودند. نمونههای گرفته شده شامل خلط، خون، ادرار وزخم بود.

برای تحلیل نتایج از آزمون همبستگی استفاده شد.


نتایج:

از میان ۲۱۰۵۴ بیمار مورد بررسی در طول یکسال تعداد ۱۰۵ بیمار با متوسط سن (۲۶.۴±۶۴.۱۶) سال و (محدوده سنی بین ۳۰ روز تا ۱۲۶ روز) به عفونت بیمارستانی مبتلا شدند و ۱۹ نفر بعد از ۴۸ ساعت مردند. تعداد زنان بستری شده ی مبتلا به عفونت بیمارستانی ۵۰ نفر وتعداد مردان ۵۵ نفر بودند. میزان بروز عفونت ۳۵ در ده هزار بیمار بود. در این تحقیق باکتریها، ویروسها وقارچها به عنوان عوامل ایجاد کننده عفونت ثانویه در بیماران بستری شده در بیمارستان جدا سازی گردید.

در این مطالعه باکتریهای جدا شده از افراد مبتلا شده به عفونت بیمارستانی به ترتیب عبارتند از:

از ۳۷ (۳۵.۲٪) نفر E.coli

از ۱۴نفر(۳۳/۱۳)Gram positive Cocci

از ۱۲ نفر (۱۱/۴۲) Enterobacter

از۱۰ نفر (۹/۵۲) Alkaligenes

از۹ نفر(۸/۵۷)Klebsiella

از۸ نفر (۷/۶۱) Pseudomonas

همچنین از ۵ نفر(۴/۷۶)HBS Virus و از ۴ نفر (۳/۸۰) HCV Virus جدا شد.

همچنین از ۴ نفر (۳/۸۰) قارچ Candida albicans و از ۲ نفرقارچ (۱/۹۰) Aspergillus جدا شد.

چگالی بروز عفونت در بخشهای ICU ۸۶٫۶۰، درCCU ۳۹٫۶۴، دربخش داخلی ۳۷٫۷۱، در بخش جراحی ۲۸٫۶۷، در ارتوپدی ۱۴٫۱۹، در بخش کودکان ۱۲٫۴۲، درعفونی ۹٫۷۷، در بخش قلب ۵٫۴، در بخش نفرولوژی ۴٫۶۷ و در بخش گوش وحلق وبینی ۲٫۴۴ بیماردر ده هزار بیمارروز بدست آمد.

بر طبق تست Corrolation ارتباط معنی داری بین افزایش سن وافزایش میزان بروز عفونت بیمارستانی بوضوح دیده شد (۰۱/ ۰< P). همچنین با انجام این تست هیچ ارتباطی بین جنسیت و میزان شیوع عفونت بیمارستانی مشاهده نشد. (۰۵/ ۰> P)

بحث:

با توجه به نتایج به دست آمده نشان داده شد که عفونت بیمارستانی با عوامل مشخص در رنج سنی ۶۰۹۰ سال بیشترین بروز را به دلیل نقصهای سیستم ایمنی، آویتامینوز، دیابت، جراحیها، پنومونی و کادر درمان(عدم رعایت بهداشت توسط پزشک وپرستار) ایجاد میشود. بعد از این رنج در نوزادان بستری بیشترین بروز مشاهده شد. فراوانی نسبی عفونت بیمارستانی در این مطالعه از طریق سوندهای ادراری (۴۲٪)، زخم جراحی شده(۲۴٪)، مجاری تحتانی تنفسی(۱۸٪)، جریان خون(۱۲٪) و باقی ارگانها(۱۴٪)بود، که نشان میدهد عوامل باکتریال وقارچی با تشکیل بیوفیلم بر روی تجهیزات داخل رگی وسوندهای ادراری، منجر به بروز عفونت وحتی مرگ میشوند. لذا توجه به نتایج این گونه تحقیقات و پیشگیری از وخامت حال بیماران و مرگ ومیر آنها با کمیتوجه و رعایت اصول پیشگیری از بروز این عفونتها بسیار ضروری میباشد. نتایج بدست آمده از این تحقیق در مقایسه با تحقیقات دیگر بروز عفونت بیمارستانی کمتری را در این بیمارستان نشان میدهد که به استفاده بموقع مداخلات پزشکی، شستن دستها، آموزش بهداشت، نظارت مستمر مسئولان، استفاده درست از وسایل یکبار مصرف، استفاده کنترل شده آنتی بیوتیکها و مراقبت صحیح از زخمهای ناشی از جراحی مربوط میشود.

[:en]Study of the incidence of nosocomial infection (Part I)

2017

Evaluation of the incidence of nosocomial infection in one of the hospitals in Qom province (2007)

Mohaddseh Laripour (1)* (responsible author), Shirin Farsad (2)

1-Ph.D Student of Veterinary Mycology, Islamic Azad University, Science and Research Branch of Tehran

  1. Member of the faculty of Payame Noor University of Qom

Postal address: Tehran-14566-14516, Fax: 66035031

E-mail: mlarypoor@yahoo.com

The following article was published in Iranian Journal of Microbiology, Vol. 5, No 6, Autumn 2011.

 

Abstract

Backgrounds and objectives

This study presents new information on the prevalence of microbial agents involved in hospital infections and its environmental factors affecting it in one of the hospitals in Qom province.

Introduction

Each year, two million patients get infections in the hospitals. These infections called nosocomial infections include infections that are not present when the patient is admitted to the hospital or in the incubation period of the disease, cause the death of more than 19,000 people and impose a cost of more than $ 4.5 million a year.

Despite the fact that one-third of nosocomial infections are controlled, it is still considered seriously threatening in developed and developing countries.

Materials and methods:

In this descriptive prospective study, patients admitted to CCU, ICU, men and women surgery, nephrology, infants, infection and other wards were studied from March 21, 2007 to March 20, 2008.

The nurses in these wards filled in questionnaires with parameters such as surname, age, sex, hospitalization date, hospitalization ward, cause of hospitalization, incidence of nosocomial infection, place of incidence of nosocomial infection, date of incidence of nosocomial infections.

Then sampling was made from the site of infection and determined the agent type with examining the direct sample and the type of agent. Samples included phlegm, blood, urine, and ulcers.

Correlation test was used to analyze the results.

 

Results

From the 21054 patients that were studied during one year, 105 patients with a mean age (16.64 ± ۴.۲۶) years and (age range from 30 days to 126 days) got nosocomial infections and 19 people died after 48 hours.

The number of hospitalized women was 50 and the number of men was 55. The incidence of infection was 35 in 10,000 patients. In this study, bacteria, viruses and fungi were isolated as secondary infectious agents in hospitalized patients.

 

In this study, bacteria isolated from patients with nosocomial infections are as follows:

From 37 people (35.2%): E.coli

From 14 people (33/13): Gram positive Cocci

From 12 people (11/42): Enterobacter

From 10 people (9/52): Alkaligenes

From 9 people (8/57): Klebsiella

From 8 people (7/61): Pseudomonas

Also, from 5 people (4/76): HBS Virus and from 4 people (3/80) HCV Virus were isolated.

Also, from 4 people (3/80) Candida albicans fungus and from 2 people (1/90) Aspergillus fungus were isolated.

The incidence density of infection in wards of ICU was 60, in the CCU 39.64, in the internal ward 37.71, in the surgical ward 28.67, in the orthopedic ward 14.19, in the pediatric ward 12.42, in the infection ward 9.77, in the heart ward 5.4, in the nephrology ward 4.67, and in the ear, throat and nose ward 2.44 patients in ten thousand patients a day.

According to correlation test, there was a significant relationship between age and increase in incidence of hospital infection (P <0.01). Also, with this test, there was no relationship between gender and the incidence of nosocomial infections (P <0.05).

 

Discussion

According to the results, it was shown that the nosocomial infection with the specified factors is created in the range of 60-90 years old with the most frequent incidence due to immune system deficiencies, avitaminosis, diabetes, surgery, pneumonia and treatment staff (not observing the health by the doctor and nurse).

After this range, the most frequent incidence was observed in hospitalized infants. The relative frequency of nosocomial infections in this study was reported by urinary catheterization (42%), surgical wound (24%), lower respiratory tract (18%), blood flow (12%) and the other organs (14%). It shows that bacterial and fungus agents can lead to infection and even death, with the formation of biofilms on the equipment within the vessels and urinary catheterization. Therefore, it is essential to pay attention to the results of this research and to prevent the patients’ deterioration and their mortality with a low level of observance of the principles of prevention of these infections.

The results of this study, compared to other studies, show a lower incidence of nosocomial infections in this hospital that is due to the timely use of medical interventions, hand washing, health education, continuous monitoring of authorities, proper use of disposables, controlled use of antibiotics And proper care of the wounds of the surgery.[:ar]

تقییم حالات العدوى بالمستشفى فی أحد مستشفیات محافظه قم (۲۰۰۷).

محدثه لاری پور۱*( الکاتبه المسؤوله)،شیرین فرساد۲

 

– طالبه دکتوراه فی علم الفطریات البیطریه ، جامعه آزاد الإسلامیه ، فرع العلوم والبحوث فی طهران

۲- عضو هیئه التدریس بجامعه بیام نور فی قم

العنوان: طهران – الرمز البریدی ۱۴۵۶۶-۱۴۵۱۶ ، فاکس: ۶۶۰۳۵۰۳۱

البرید الإلکترونی:mlarypoor@yahoo.com

تم نشر المقاله التالیه فی المجله الإیرانیه لعلوم الأحیاء الدقیقه ، العدد ۶ ، خریف ۲۰۱۱.

ملخص :

الخلفیه والأهداف:

تقدم هذه الدراسه معلومات جدیده عن انتشار العوامل المیکروبیه التی تشارک فی العدوى بالمستشفیات وعواملها البیئیه فی أحد مستشفیات محافظه قم.

لمحه عامه :

فی کل عام ، یصاب ملیونی مریض بالعدوى فی المستشفى ، هذه الإصابات والذی تسمی العدوى المستشفویه (nosocomial infection) تحدث عندما یدخل المریض إلى المستشفى ، مما یتسبب فی وفاه أکثر من ۱۹۰۰۰ شخص وفرض تکلفه أکثر من ۴.۵ ملیون دولار فی السنه.

على الرغم من حقیقه أن ثلث حالات العدوى فی المستشفیات یمکن السیطره علیها ، إلا أن هذا الشکل لا یزال یشکل تهدیدًا خطیرًا فی کل من البلدان المتقدمه والنامیه.

 

 

 

المواد والطرق:

فی هذه الدراسه الوصفیه الاستباقیه ، تم فحص المرضى الذین تم قبولهم فی CCU ، ICU ، جراحه الرجال والنساء ، أمراض الکلى ، الرضع ، المعدیه وغیرها ، من ۲۱/۳/۲۰۰۷ إلى ۲۰/۳/۲۰۰۸.

فی هذا الصدأ ، ملأت الممرضات الاستبیانات مع المعلمات مثل اسم العائله ، والعمر ، والجنس ، وتاریخ الاستشفاء ، والدخول إلى المستشفى ، والسبب فی دخول المستشفى ، والعدوى فی المستشفى ، ومکان الإصابه ، وتاریخ الإصابه بالعدوی المستشفیه.

ثم أخذ عینات من موقع الإصابه وفحص العامل المباشر ونوعه وشملت عینات البلغم والدم وناتج البول.

تم استخدام طریقه اختبار الارتباط لتحلیل النتائج.

النتائج:

من بین ۲۱۰۵۴ مریضا قید الدراسه ، فی غضون عام تم إصابه  ۱۰۵ مرضى متوسط العمر (۶۴.۱۶ ± ۲۶.۴) سنه و (تتراوح من ۳۰ یوما إلى ۱۲۶ یوما) بـ عدوی المستشفى وتوفی ۱۹ مریضا بعد ۴۸ ساعه. کان عدد النساء المصابات فی المستشفى ۵۰ شخص وعدد الرجال ۵۵. کان معدل الإصابه ۳۵ شخص فی کل عشره الاف مریض. فی هذه الدراسه ، تم عزل البکتیریا والفیروسات والفطریات  کعوامل ثانویه معدیه فی عدوی المستشفى.

فی هذه الدراسه ، البکتیریا المعزوله من المرضى الذین یعانون من إصابه فی المستشفى کانت:

من کل ۳۷ شخص ۳۵.۲% اصابوا بـ E.coli

من کل ۱۴ شخص  ۳۳.۱۳% اصابوا بـ Gram positive Cocci

من کل  ۱۲ شخص  ۱۱.۴۲% اصابوا بـ Enterobacter

من کل  ۱۰ شخص  ۹.۵۲% اصابوا بـ Alkaligenes

من کل  ۹ شخص  ۸.۵۷% اصابوا بـ Klebsiella

من کل  ۸ شخص  ۷.۶۱% اصابوا بـ  Pseudomonas

ایضاً من کل  ۵ أشخاص۴.۷۶ % اصابوا بـ  HBS Virus و من کل  ۴ اشخاص ۳.۸۰% اصابوا بـ HCV Virus

ایضاً من کل  ۴ أشخاص ۳.۸۰% اصابوا بـ فطریات Candida albicans و من کل شخصین ۱.۹۰% اصابوا بـ  Aspergillus .

نسبه الإصابه فی أقسام وحده العنایه المرکزه هی ۸۶.۶۰ ، فی  CCU هی ۳۹.۶۴   ، فی القسم الداخلی ۳۷.۷۱ ، فی جناح الجراحه ۲۸.۶۷ ، فی العظام ۱۴.۱۹ ، فی قسم طب الأطفال ۱۲.۴۲ ، فی قسم العدوی ۹.۷۷ ، فی قسم القلب ۴ ، فی قسم الکلى ۴،۶۷ ، وفی الفم والأذن  ۲.۴۴ مریضا ، من کل ۱۰۰۰۰ مریض یومیا.

وفقا لاختبار Corrolation  ، کان هناک علاقه ذات دلاله إحصائیه بین العمر والزیاده فی حدوث العدوى فی المستشفى (P >0.01). أیضا ، لم یکن هناک علاقه بین الجنسین وانتشار العدوى المکتسبه فی هذا الاختبار. (۰۵/۰> P)

المناقشه:

ووفقاً للنتائج ، فقد تبین أن العدوى فی المستشفى تحدث وفقاً لعوامل معینه لأشخاص أعمارهم تتراوح بین ۶۰ و ۹۰ عامًا وکانت أکثرها شیوعًا تحدث بسبب العیوب المناعیه ، ونقصان الفیتامینات ، والسکری ، والعملیات الجراحیه ، والالتهاب الرئوی ، وعدم امتثال العاملین فی الرعایه العلاجیه للإصول الصحیه (الطبیب والممرضه).  أعلى نسبه من الإصابات حدثت فی حدیثی الولاده. تم الإبلاغ عن التردد النسبی للعدوى فی المستشفى فی هذه الدراسه من خلال القسطره البولیه (۴۲ ٪) ، والجرح  (۲۴ ٪) ، و الجهاز التنفسی (۱۸ ٪) ، وتدفق الدم (۱۲ ٪) وغیرها من الأجهزه (۱۴ ٪). ولذلک ، فمن الضروری الانتباه إلى نتائج هذا البحث ومنع تدهور المرضى ومعدل وفیاتهم مع مستوى منخفض من مراعاه مبادئ الوقایه من هذه العدوى. تظهر نتائج هذه الدراسه ، مقارنه بالدراسات الأخرى ، انخفاض معدل الإصابه بالمستشفى فی هذا المستشفى ، مما یشیر إلى أن الاستخدام فی الوقت المناسب للتدخلات الطبیه ، غسل الیدین ، والتثقیف الصحی ، والرصد المستمر للسلطات ، والاستخدام السلیم للمعدات القابله للصرف ، واستخدام المضادات الحیویه و الرعایه المناسبه للجرح بعد الجراحه.[:]

کیسه ساکشن یکبار مصرف

دفع مایعات و ترشحات بیمار در حین عمل جراحی یکی از مهمترین مسایلی است که در هر مرکز درمانی برای جلوگیری از انتشار عفونت و محافظت بیمار و پرسنل بیمارستان مورد توجه جدی قرار میگیرد.

پرسنل بیمارستان‌ها نیز همه روزه درمعرض ویروس هپاتیت ب (HBV)،ویروس نقص ایمنی اکتسابی (HIV) و دیگر پاتوژن‌های خطرناک هستند.

یک سیستم کنترل مهندسی شده که میتواند در جلوگیری از انتشار مایعات و ترشحات حین عمل جراحی مفید باشد استفاده از کیسه ساکشن یکبار مصرف مجهز به پودر ژل کننده می‌باشد. با این پروسه سر ریز شدن، ریخته شدن یا بخار شدن (در معرض هوا قرار گرفتن) به حداقل ممکن رسیده که در نهایت موجب کاهش چشمگیر انتشار عفونت و همچنین افزایش ایمنی بیمار و پرسنل بیمارستان خواهد شد.

در حال حاضر در بسیاری از کشورهای پیشرفته، جمع آوری مایعات و ترشحات حین عمل جراحی توسط این کیسه ساکشن یکبار مصرف انجام می‌گیرد.

در این راستا شرکت مخازن طبی آبادیس با اتکا به سال‌ها تجربه اقدام به تولید کیسه ساکشن یکبار مصرف با استفاده از تکنولوژی روز اروپا نموده است که برای بسیاری از جراحی‌ها شامل موارد زیر قابل استفاده می‌باشد:
– جراحی پلاستیک
– جراحی پستان (برای جلوگیری از تجمع خون و لنف)
– جراحی ارتوپدی
– جراحی قفسه سینه
– جراحی انواع کیست‌های عفونی
– جراحی پانکراس (ساکشن ترشحات Secretions)
– جراحی کیسه صفرا
– جراحی تیروئید
– جراحی مغز و اعصاب
– جراحی کلیه
– و…

کیسه ساکشن یکبار مصرف شرکت مخازن طبی آبادیس سیستم کاملا بسته ای را جهت ساکشن ترشحات و ژل کردن آنها ارایه می دهد که دارای مزایا و قابلیت‌های زیر است:
– جلوگیری از تجمع ترشحات ( خون، ذرات و ترشحات عفونی )
– جلوگیری از تجمع هوا ( فضای مرده )
– جلوگیری از انتشار عفونت، باکتری و بیماری
– امحا امن و آسان
– عدم نیاز به آب و مواد ضدعفونی کننده
– استفاده راحت و سریع
– جلوگیری از انتشار بخار و بوی ناشی از عفونت
– کاهش هزینه‌ها‌ی درمان
– مجهز به فیلتر برای محافظت از دستگاه ساکشن
– طراحی ساده و مدرن
– بدون نیاز به زانویی
– دارای کانکتورهای یونیورسال برای جلوگیری از پیچ خوردگی و قطع شدن ساکشن حتی در هنگام کار در زوایای بسته
– قابلیت نصب بصورت سری و مجزا
– حمل و نقل ایمن
– و…

 

راست: کیسه ساکشن یکبار مصرف شرکت مخازن طبی آبادیس، بدون نیاز به زانویی، با کانکتور یونیورسال برای جلوگیری از پیچ خوردگی، و قطع شدن ساکشن حتی هنگام کار در زوایای بسته

چپ: کیسه ساکشن معمولی، با تعداد زیاد کانکتور و زانویی

تاریخچه مختصر شرکت مخازن آبادیس:
گروه مدیران شرکت آبادیس برای نامی پرآوازه و معتبر موفق به اخذ استاندارد مدیریت در تجهیزات پزشکی ایزو ۱۳۴۸۵ و رضایتمندی مشتری و ایزو ۱۰۰۰۲ گردیده است.
با اتکا به سال‌ها تجربه گرانقدر، این شرکت طیف وسیعی از دستگاه‌ها و تجهیزات در مراکز وابسته به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، بیمارستان‌های نظامی و خصوصی و مراکز درمانی و کلینیک‌های پزشکی را تحت پوشش قرار داده است.
یکی از اهداف مهم آبادیس در سال‌های حضور در عرصه صنعت مهندسی پزشکی کشور کنترل عفونت بیمارستانی بود.
آبادیس در چشم انداز خود در ابتدای تاسیس، نگاه ویژه به تولید ملی و خودکفایی داشت و به حول قوه الهی با داشتن هیئت علمی متشکل از اساتید دانشگاه و متخصصین و مهندسین خبره در سال ۲۰۱۳ به تولید ملی کیسه‌های ساکشن یکبار مصرف با برند آبادیس که در نوع خود برای اولین بار در دنیا و در حال حاضر تنها تولید کننده خاورمیانه می باشد، رسید که در نوبه خود گامی محکم در کنترل عفونت بیمارستانی در ایران برداشت.
آبادیس در راستای رسیدن به اهداف خود در تولید ملی در حال حاضر آماده خدمت رسانی به تمامی مراکز درمانی بیمارستان‌ها در زمینه کنترل عفونت بیمارستانی با نسل جدید کیسه‌های ساکشن یکبار مصرف می باشد.
در سال‌های اخیر ساختمان‌های جدید و مجهزی به نام بیمارستان ساخته شده اند که انواع خدمات تشخیصی و درمانی را به بیماران ارائه می کنند ولی گاهی این اقدامات به طور اجتناب ناپذیری به دریافت عفونت‌های بیمارستانی توسط بیماران منجر میشود که ممکن است حتی به فوت بیماران نیز بیانجامد. شاید خیلی نا امید کننده باشد که یک بیمار پس از بستری شدن در بیمارستان و بهبود دوره بیماری هنگامی که مرخص و راهی خانه می شود، کوله باری تازه به نام عفونت را نیز با خود از بیمارستان به همراه میبرد!
عفونت‌های بیمارستانی یکی از معضلات و مشکلات نه تنها بیمارستان‌ها بلکه تمامی کشور است. میزان وقوع این عفونت‌ها که از حداقل ۹٫۱ درصد تا بیش از ۲۵ درصد گزارش شده، عمق فاجعه را نشان می دهد.
یکی از عفونت‌های شایع بیمارستانی و شایع ترین عفونت در بخش‌های مراقبت‌های ویژه (ICU,CCU) ،پنومونی است که چون بالاترین علت مرگ و میر ناشی از عفون‌های بیمارستانی و بیشترین هزینه نگهداری را نسبت به دیگر عفونت‌ها داراست از اهمیت و جایگاه ویژه ای برخوردار است.
دیگر عفونت شایع مربوط به بخش جراحی است . برآورد شده است که در مراکز مجهز، دو تا پنج درصد بیمارانی که عمل جراحی روی آنها انجام می شود، دچار عفونت محل عمل میشوند.

برای جلوگیری از راهیابی عفونت به بدن بیمار، سه راهکار اصلی وجود دارد:
الف : حذف مخازن ارگانیسم‌ها یا محدود کردن آنها
ب : قطع زنجیره انتقال
ج : محافظت میزبان در برابر عفونت و بیماری

نتایج تحقیقات نشان می دهد وضعیت ایران در کنترل عفونت‌های بیمارستانی در شرایط بدی قرار دارد. متاسفانه در این زمینه به آمارهای دقیقی در کشور دسترسی نداریم، اما بر اساس آمارهای بین المللی، سالانه بیش از دو میلیون نفر در جهان دچار عفونت‌های بیمارستانی می شوند، البته عفونت‌های بیمارستانی گریبانگیر بیشتر کشورهاست و تنها مختص ایران نیست.
بر اساس آمارهای جهانی در سال، ۱۷ تا ۲۹ میلیارد دلار هزینه صرف درمان عفونت‌های بیمارستانی می شود. در حالی که میتوان با سرمایه گذاری مناسب در زمینه کنترل عفونت‌های بیمارستانی در هزینه‌های درمانی صرفه جویی کرد.
بر اساس آمارهای غیر رسمی سالانه ۱۲ تا ۱۴ میلیارد تومان هزینه صرف عفونت‌های بیمارستانی در ایران می شود، این در حالی است که هنوز بیمارستان‌ها و مراکز درمانی ای در کشور وجود دارند که به شکل بسیار ابتدایی به ضد عفونی وسایل خود می پردازند.
عفونت‌های بیمارستانی به لحاظ مرگ و میر و ناخوشی، افزایش طول مدت بستری و تحمیل هزینه‌های مراقبتی و تشخیص حائز اهمیت هستند. نتایج تحقیقات در آمریکا نشان داده که از هر ۱۰۰ بیمار بستری در بیمارستان، پنج تا هفت نفر به عفونت بیمارستانی دچار می شوند که در برخی از بخش‌ها مانند ICU این شیوع تا ۵۰ درصد است، همچنین عفونت‌های بیمارستانی سالانه باعث اتلاف هزینه ۵/۴ میلیارد دلاری در ایالات متحده آمریکا می شود. بر اساس آمارهای جهانی عفونت های بیمارستانی سالانه ۱۹۰۰۰ نفر را را به کام مرگ می کشاند. بیماران بستری در بخش‌های ICU  عفونی، پیوند، سوختگی و جراحی بیشتر در معرض خطر عفونت بیمارستانی هستند، بنابراین بیشترین تمرکز فهالیت کمیته‌های کنترل عفونت بیمارستانی در این بخش هاست.
کنترل عفونت‌های بیمارستانی در ایران سابقه طولانی ندارد.
علی رغم این که سوابق مربوط به کنترل عفونت از سال ۱۳۵۰ در دانشگاه‌های اهواز و شیراز و سپس چند بیمارستان در تهران موجود است با این وجود تنها در ۱۳۵۹ به موضوع کنترل عفونت‌های بیمارستانی توجه خاصی شد و برنامه‌های پیشگیری و کنترل آن را پیگیری کردند. تاکنون در کشور، بررسی و مطالعات پراکنده ای در مراکزدانشگاهی و بیمارستان‌ها در زمینه بررسی وضعیت این عفونت‌ها انجام شده است.
برای برقراری یک نظام مراقبت کشوری برای عفونت‌های بیمارستانی، نخستین جلسه کمیته کشوری کنترل عفونت‌های بیمارستانی در آبان ۱۳۸۱ در مرکز مدیریت بیماری‌ها تشکیل شد و با شرکت استادان، کارشناسان و صاحب نظران، کار تهیه یک راهنمای کشوری پیگیری شد. در جریان مباحث کمیته کشوری مقرر شد که روش استاندارد جهانی، اساس بیماریابی و تشخیص عفونت‌های بیمارستانی درکشورقرار گیرد. این تصمیم پس از نظرخواهی از تمامی کارشناسان و استادان دانشگاه‌های سراسر کشور در سال ۱۳۸۳ گرفته شد. هم اکنون به صورت پراکنده مطالعات مربوط به عفونت‌های بیمارستانی در کشور به مرکز مدیریت بیماری‌ها گزارش می شود اما گزارش‌ها تمامی بیمارستان‌های کشور را در بر نمی گیرند. با برقراری نظام مراقبت کشوری عفونت‌های بیمارستانی در کشور از سال ۱۳۸۵ انتظار می رود تمامی بیمارستان های دولتی و خصوصی به صورت منظم آمار عفونت‌های بیمارستانی را با تعاریف و فرم یکسان به مرکز مدیریت بیماری‌ها گزارش کنند.

اهداف کنترل عفونت:
– کاهش دادن نرخ عفونت‌های بیمارستانی
– ارتقای سلامتی کارکنان، بیماران و کلیه مراجعان
– پیشگیری از بروز بیماری‌های مسری، مزمن شوده و ناتوان کننده برای کلیه کارکنان
– کاهش هزینه‌های درمان ناشی از عفونت‌های بیمارستانی ( مثل طولانی شدن مدت بستری، بازگشت بیمار به بیمارستان، مشکلات حقوقی )

اهداف اختصاصی کنترل عفونت‌های بیمارستانی:
– ایجاد تعهد سیاسی در مسئولین رده بالای کشور در مورد اهمیت کنترل عفونت‌های بیمارستانی و حمایت از اجرای نظام مراقبتی آن
– تکمیل پوشش نظام مراقبت از عفونت‌های بیمارستان از طریق تشکیل کمیته‌های کنترل عفونت در تمامی بیمارستان‌ها اعم از دولتی و خصوصی
– تربیت، آموزش و بازآموزی نیروهای انسانی درگیر برنامه در بیمارستان‌ها، اعم از درمانی و اداری با هدف افزایش آگاهی آنها در ارتباط با عفونت‌های بیمارستانی و روندهای مقاومت میکروبی به منظور جلب مشارکت آنها در اجرای برنامه‌های پیشگیری از عفونت‌های بیمارستانی
– بهینه سازی و تجهیز بیمارستان‌ها به مواد، ملزومات و تجهیزات کنترل عفونت‌های بیمارستانی با استفاده از اطلاعات نظام مراقبت
– حمایت از انجام تحقیقات کاربردی در زمینه کنترل عفونت‌های بیمارستانی.

همان طور که می دانیم جامعه پزشکی روز به روز به سمت استفاده از تجهیزات مصرفی یک بار مصرف پیش می رود که خود می تواند عاملی مهم در کاهش انتقال عفونت باشد. شیشه‌های ساکشن که تا کنون مورد استفاده قرار می گرفت یکی از تجهیزاتی است که امکان انتقال عفونت را دارد. این شیشه‌ها باید پس از استفاده تخلیه شوند که همین ویژگی می تواند تهدیدی برای انتقال عفونت به پرسنل اتاق عمل باشد، همچنین این کار موجب می شود مایعات عفونی وارد فاضلاب شوند که مضراتی را نیز در پی خواهند داشت. شرکت آبادیس توانسته است راه‌های تازه ای برای پیشگیری از انتقال عفونت در عمل ساکشن پیشنهاد دهد. این شرکت کیسه‌های یک بار مصرف همراه با پودر جامد کننده را جایگزین شیشه‌های ساکشن کرده و گام بلندی در ارتقای کنترل عفونت و کاهش هزینه آب، برق، مواد ضد عفونی کننده، نیروی انسانی و … را بر داشته است.
شرکت آبادیس به تازگی این محصول را به بازار ایران وارد کرده است.
افزایش مصرف وسایل یک بار مصرف در آینده رعایت «بهداشت و استریل بودن»، «کاربرد آسان»، «تاثیر روانی، زیرا مریض احساس می کند به او توجه خاص می شود» و «اقتصادی بودن» از ویژگی‌هایی است که باعث می شود کاربرد وسایل یک بار مصرف در آینده افزایش پیدا کند و بیمارستان ها و مراکز درمانی این تجهیزات را بیشتر از تجهیزات استریل شونده بپسندند.

آیا میدانید؟
– گزارش میزان عفونت بیمارستان نشان از بی کفایتی نیست
– ۸۰ درصد عفونت‌های بیمارستانی قابل پیشگیری است
– ۱۲ درصد بیماری‌های عفونی ریشه بیمارستانی دارند
– بیشترین عفونت بیمارستان‌ها، در بخش آی سی یو گزارش شده است
– سالانه بیش از ۱۹ هزار نفر در دنیا بر اثر عفونت‌های بیمارستانی به کام مرگ می روند
– گسترش عفونت‌های بیمارستانی اشغال تخت‌ها را افزایش داده است
– عفونت‌های بیمارستانی عامل یک سوم مرگ و میر در بیمارستان‌ها است
– ۲۴٪ کل عفونت‌های بیمارستانی مربوط به بخش جراحی می شود

کیسه‌های ساکشن یکبارصرف
از سال ۱۹۸۴ که بحث اقدام‌های احتیاطی استاندارد (Standard Precaution) در سطح جهانی مطرح شد:
به طور کلی همه مایعات و ترشحات بدن، اعم از اینکه حاوی خون باشد یا نباشد، عفونی تلقی می شود، و اقدام‌های احتیاطی عمومی در خصوص آنها به کار می برند.

کیسه‌های ساکشن یکبار مصرف و کنترل عفونت
کیسه‌های ساکشن کیسه ای است یکبار مصرف که با استقرار در مخزن مخصوص دستگاه ساکشن، به صورت محل جمع آوری یکبار مصرف ضایعات مایع، بسیار مورد استفاده قرار می گیرد.
عمدتا ماده موجود در کیسه، لنف، خون، چرک آب و آب شستشو در محل جراحت می باشد. این ماده بسیار خطرناک و ویروس ساز است و باید به بهترین روش از محل دفن، سوزاندن یا امحا بر عهده دارد.

برخی از دلایل و ضرورت‌های بومی سازی تولید کیسه‌های ساکشن یکبار مصرف توسط آبادیس :
– حمایت از تولید ملی، کار و سرمایه ایرانی
– تولید ملی و خودکفایی، اقتدار ملی در زمینه صنعت تجهیزات پزشکی
– ورود تکنولوژی جدید به کشور و بومی سازی آن به دستان توانمند داخلی تولید ملی به منظور رشد و شکوفایی استعدادهای داخلی در انجام فرآیند تولید با کیفیت و قابل رقابت بین المللی
– تبلور خلاقیت و ایده‌های متخصصین داخلی
– ایجاد اشتغال و جذب نیروهای متخصص و متعهد
– تولید محصول با کیفیت داخلی و توزیع آن با قیمتی به مراتب مناسب تر از نمونه‌های وارداتی
– کاهش هزینه مصرف کننده در استفاده از تولید ملی، به جای نمونه وارداتی
– اطمینان خاطر خریداران (مراکز درمانی) در خصوص تامین مستمر کالا با مناسب ترین قیمت
– گسترش استفاده از محصول یک بار مصرف در راستای ارتقا، کنترل عفونت، بهداشت و سلامت عمومی
– دستیابی به عنوان اولین تولید کننده در سطح منطقه و ورود به بازار مصرف برون مرزی
– جلوگیری از خروج ارز از کشور برای واردات محصول (مرغوب/نامرغوب)
– ورود ارز به کشور از محل صادرات و فروش خارجی